ای حرارت بخش این قلب تهی                      سردی جان مرا نظاره کن

نامه های خسته ام را پس بده                   یا که بنشین و به خلوت پاره کن

آسمان بخت من, خالی تر است                  چشم خود را در شبم ستاره کن

تو برای لحظه ی سخت وداع                     با نگاه خود به من اشاره کن